و قال صلى الله عليه و آله : فواللَّه إني أراكم من بعد ظهري : إذا ركعتم و سجدتم ؛ « 1 » و روي : أنّه لم يقع ظلّه على الأرض لأنّ الظلّ من الظلمة ؛ « 2 » و كان كلّما مشى مع أحد كان أطول منه برأس و إن كان طويلًا و كان ينطق بلغات كثيرة ؛ و كان يسمع كلام جبرئيل عند الناس و لا يسمعونه ؛ و ما احتلم قطّ ، لأنّ ذلك من الشيطان ؛ و كان كلّ دابّة ركبها ، بقيت على سنّها لا تهرم قطّ ؛ و لا يجلس عليه الذباب ؛ و لم تدن منه هامة و لا سامة ؛ و كان إذا مشى على الأرض السهلة لا يبيّن لقدميه أثر ، و إذا مشى على الصُلبة بان أثرهما ؛ و كان اذا رأى في الليلة الظلمآء رُئي له نور كأنّه شقّة قمر ؛ و كان من رآه بديهة هابه ، و من خالطه معرفة أحبّه . « 3 » و قال لعائشة لمّا سألته : إنّي لا أرى شيئاً منك في الخلاء : إنّا معاشر الأنبياء تنبت أجسادنا على أرواح الجنّة ، فما يخرج منها شيء إلّاابتلعته الأرض . « 4 »

--> - ص 123 ؛ من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 385 ) . پيامبر صلى الله عليه و آله : اى ابوذر ! مىدانى در خوابم اعمال شما را مىبينم ، چنان كه در بيداريم شما را مىبينم ؟ چشمم مىخوابد ، امّا دلم نمىخوابد . ( 1 ) . پيامبر صلى الله عليه و آله : به خدا سوگند ! وقتى ركوع و سجده مىرويد ، از پشت سرم شما را مىبينم ( الجامع الصغير ، ج 1 ، ص 204 ) . ( 2 ) . نقل است كه سايهء رسول خدا بر زمين نيفتاد ؛ زيرا سايه از تاريكى و ظلمت است ( بحار الأنوار ، ج 16 ، ص 176 ) . ( 3 ) . [ پيامبر صلى الله عليه و آله ] هرگاه با كسى راه مىرفت ، هر چقدر آن شخص قد بلند بود ؛ امّا پيامبر سر و گردنى از وى بلندتر بود . به زبان‌هاى بسيار سخن مىفرمود . ميان مردمان ، سخن جبرئيل را مىشنيد ؛ امّا مردم نمىشنيدند . هرگز محتلم نشد ؛ چون علت احتلام [ خواب‌هاى ] شيطانى است . بر هر مركوبى سوار مىشد ، بر سن و سالش باقى مىماند و هرگز پير نمىشد . مگسان بر سر و صورتش نمىنشستند . جانور زهردار و سمّى به دو نزديك نشد . وقتى بر زمين نرم راه مىرفت ، ردّى از گام‌هايش معلوم نبود . هنگامى كه بر زمين سفت راه مىرفت ، ردّ قدم‌ها ديده مىشد . در شب تاريك مانند پارهء ماه ، تابناك و نورانى ديده مىشد . هر كه او را مىديد ، حتّى در نگاه اوّل ، ايشان را با وقار و با هيبت مىيافت . هر كه با او نشست و برخاست مىكرد تا ايشان را بشناسد ، دوستدارش مىشد ( بحار الأنوار ، ج 16 ، ص 144 ) . ( 4 ) . وقتى عايشه از او پرسيد : پس از اجابت مزاج ، فضولاتى از شما نمىبينم ؛ فرمود : تن ما پيامبران ، بر روح بهشتى استوار است . هر فضولاتى از آن خارج شود ، زمين فرو مىبرد ( بحارالأنوار ، ج 16 ، ص 178 ) .